O Jezu cichy i pokornego serca, uczyń serce me według Serca Twego.
Od mojej własnej woli – wybaw mnie, Jezu!
Od pragnienia bycia szanowanym – wybaw mnie, Jezu!
Od pragnienia bycia kochanym – wybaw mnie, Jezu!
Od pragnienia bycia wychwalanym – wybaw mnie, Jezu!
Od pragnienia zaszczytów – wybaw mnie, Jezu!
Od pragnienia podziwu i uwielbień – wybaw mnie, Jezu!
Od pragnienia bycia wyróżnianym – wybaw mnie, Jezu!
Od pragnienia bycia proszonym o radę – wybaw mnie, Jezu!
Od pragnienia bycia akceptowanym – wybaw mnie, Jezu!
Od pragnienia bycia zrozumianym – wybaw mnie, Jezu!
Od pragnienia bycia odwiedzanym – wybaw mnie, Jezu!
Od lęku przed upokorzeniem – wybaw mnie, Jezu!
Od lęku przed wzgardą – wybaw mnie, Jezu!
Od lęku przed odtrącaniem – wybaw mnie, Jezu!
Od lęku przed oszczerstwami – wybaw mnie, Jezu!
Od lęku przed popadnięciem w zapomnienie – wybaw mnie, Jezu!
Od lęku przed wyśmianiem – wybaw mnie, Jezu!
Od lęku przed podejrzeniami – wybaw mnie, Jezu!
Od lęku przed obelgami – wybaw mnie, Jezu!
Od lęku przed opuszczeniem – wybaw mnie, Jezu!
Od lęku przed odrzuceniem – wybaw mnie, Jezu!
Aby inni byli kochani bardziej niż ja – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął!
Aby inni byli cenieni bardziej niż ja – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął!
Aby w opinii świata inni rośli, a ja się umniejszał – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął!
Aby inni byli chwaleni, a ja bym był zapomniany – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął!
Aby inni z pożytkiem służyli, a ja bym był odsuwany na bok – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął!
Aby inni byli wyróżniani we wszystkim – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął!
Aby inni byli bardziej święci ode mnie, bylebym został święty na miarę moich możliwości – Panie, udziel mi łaski, bym tego pragnął!
Gdy będę nieznany i ubogi – Panie, pragnę się tym cieszyć!
Gdy będę pozbawiony naturalnych doskonałości ciała i umysłu – Panie, pragnę się tym cieszyć!
Jeśliby o mnie nie myślano – Panie, pragnę się tym cieszyć!
Jeśliby zlecano mi najniższe posługi – Panie, pragnę się tym cieszyć!
Jeśliby nawet nie raczono się mną posługiwać – Panie, pragnę się tym cieszyć!
Jeśliby nigdy nie pytano mnie o zdanie – pragnę się tym cieszyć!
Jeśliby zostawiono mnie na ostatnim miejscu – Panie, pragnę się tym cieszyć!
Jeśliby nigdy nie prawiono mi komplementów – Panie, pragnę się tym cieszyć!
Jeśliby mnie ganiono w porę i nie w porę – Panie, pragnę się tym cieszyć!
O Jezu cichy i pokornego serca, uczyń serce me według Serca Twego!
Za: O. Wawrzyciec Maria Waszkiewicz, Alchemik, czyli rzecz o Bogu, o człowieku i o uświęceniu, Rosa Mistica, Wrocław 2021.
MODLITWA O ŁASKĘ POBOŻNOŚCI
Panie, Boże mój, Ty jesteś moje wszystko.
A kimże ja jestem, że ośmielam się mówić do Ciebie?
Najnędzniejszy z Twoich nędznych sług, robak nikczemny, najnędzniejszy i lichszy niż mogę pomyśleć i mam odwagę wypowiedzieć.
A jednak pamiętaj o mnie, Panie, choć jestem niczym, nic nie mam, nic nie znaczę.
Ty jeden jesteś dobry, sprawiedliwy i święty, Ty wszystko możesz, wszystko przewyższasz, wszystko napełniasz, a tylko grzesznik pozostaje bezradny bez Ciebie.
Wspomnij na litość swoją i napełnij moje serce łaską, bo przecież nie chcesz, aby dzieła twoje były puste.
Jakże zdołałbym zgodzić się na samego siebie w tym biednym życiu, gdyby nie umacniało mnie Twoje miłosierdzie i łaska?
Nie odwracaj ode mnie oblicza, nie odwlekaj przyjścia, nie odbieraj mi Twojego ukojenia, niech moja dusza nie zostaje bez Ciebie jak ziemia bez wody. Panie, naucz mnie pełnić Twoją wolę, naucz mnie stać przed Tobą godnie i pokornie, bo Ty jesteś moją mądrością,
Ty, który mnie znasz, a poznałeś mnie jeszcze przed początkiem świata i zanim przyszedłem na świat.
Tomasz a Kempis, O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA, Księga III, Rozdział 3.